De stichting Made-life heeft een project bedacht dat ‘boekensteun’ heet. De bedoeling is om depressieve jongeren te steunen door ze geschikte boeken aan te bieden. Men doet een beroep op recensenten om met aanbevelingen te komen. Nu ben ik bang… Lees verder →

Sinds enige tijd doe ik als vervanging van chocolade hagel plakjes banaan op mijn brood. Gisteren herinnerde ik me het advies van mijn moeder. Ze deed me als kind voor hoe je een halve banaan op brood met een vork… Lees verder →

Historische drama’s zijn heerlijk. Voor aanvang van het diner met de hoge gasten meet de butler nerveus de afstand van een mes tot de glazen. De chauffeur verwekt een kind bij de dochter des huizes. Drie zussen zijn onzeker over… Lees verder →

Ik ben verslaggever geweest van een lokale Amsterdamse krant. Een lokale krant? Gewoon een huis-aan-huisblad dus. ‘Lokale Amsterdamse krant’ klinkt alleen wat deftiger. Toen ik er terechtkwam was mijn eigenlijke doel Het Parool, dat in hetzelfde gebouw op een andere… Lees verder →

Zorgen over zorgen Ik maak me de laatste tijd zorgen over de toenemende hoeveelheid mensen die zich zorgen maken. Dat lees ik namelijk steeds vaker in krantenkoppen. De deskundigen maken zich zorgen, bijvoorbeeld over de dalende vaccinatiegraad, dat de vogelgriep… Lees verder →

Recentelijk werd een column van Godfried Bomans ontdekt die ooit gepubliceerd is geweest in het Haarlems dagblad van 24 december 1965. Ik wil deze de lezers niet onthouden, aangezien de weldadige geest van Bomans in dit verharde tijdperk node wordt… Lees verder →

Mijn nieuwe roman gaat misschien Kleurfobie heten. Maar ik houd ook Zuurgrot en Babbelbonen in het achterhoofd. Een absurde samentrekking tussen twee gewone woorden is helemaal hip tegenwoordig. Zo’n titel dendert namelijk als een tank je bewustzijn binnen en dramt… Lees verder →

De vraag stellen is hem beantwoorden; natuurlijk mag dat! Wat? De lezer raakt enigszins verhit. Mag je een boek publiceren met een titel die een andere auteur al heeft gebruikt? U vindt dat plagiaat? Daar antwoord ik dan weer op:… Lees verder →

‘Wat vindt u van de nieuwe vertaling van Lentebeken, kameraad?’ ‘U bedoelt die van Tjin Dwang? ‘Inderdaad, die al drie maanden geleden gepubliceerd is.’ ‘Ik moet toegeven, kameraad, dat ik deze vertaling nog niet geanalyseerd heb. Dat komt omdat ik… Lees verder →

‘Ik denk dat ik zo eens even langs de bollotheek ga,’ zei Henk. ‘Kan ik nog iets voor jullie meenemen?’ Het was een tijdje stil geweest aan tafel. De andijviestamppot smaakte hem niet en hij kon aan Jet, zijn vijftienjarige… Lees verder →